Harry Patch

"Any one of them could have been me. Millions of men came to fight in this war and I find it incredible that I am the only one left."

Harry Patch is één van de laatste nog levende WO I-veteraan van Groot-Brittannië, en de laatste Tommy. Hij werd geboren in 1898. Van de week woonde hij de herdenking van 90 jaar na de WOI bij, samen met een 112- en een 108-jarige medeveteraan.

Patch was de enige van de drie die aan het front gevochten heeft. Hij herinnert zich de beruchte loopgraven als "modder, modder en nog eens modder, gemixt met bloed."

Ik heb ooit de zeer mooie laatste alinea's van het boek Van Het Westelijk Front Geen Nieuws (Im Westen Nichts Neues/All Quiet On The Western Front) online gezet. Het hele boek is een aanrader, maar als je leest over het groeiende nonchalansme en de doodsverachting waarmee honderdduizenden soldaten zichzelf in de strijd wierpen, is het moeilijk voor te stellen dat er nog ergens één persoon is die zelf aan het front is verschenen in deze vieze oorlog. Any of them could have been Harry Patch.

Terrorisme in Ravenstein

Goed nieuws voor Hirsch Ballin; hij hoeft niet bang te zijn voor de eerste Moslim-aanslag in Nederland. Die heeft namelijk al lang geleden plaats gevonden.

Een Franse auto met explosieven. El Fatah, de PLO, de zwarte September-beweging, banden met radicale Moslims in Parijs - en dat allemaal in Ravenstein. In 1972 pleegde een Islamitische terreurgroep een aanslag op een gasverdeelcentrale in ons pittoreske maasstadje. "Een collectief gat in het geheugen", noemt Hans Goedkoop het. En ook ik had er nooit van gehoord tot ik toevallig op deze oude aflevering van Andere Tijden strandde. Curieus, want ik heb nochtans ooit een solide wetenschappelijk proefielwerksutk over de geschiedenis van Ravenstein gemaakt zonder hierop te zijn gestuit.

Meer informatie via de heemkundige kring van Ravenstein.

Foktopics

Leuk om door te lezen: enkele foktopics die direct na ingrijpende gebeurtenissen zijn geopend:

WTC:
http://forum.fok.nl/topic/62303

Fortuyn:
http://forum.fok.nl/topic/140221

Van Gogh:
http://forum.fok.nl/topic/622123

Een vernielde generatie

Als we in 1916 naar huis waren gegaan, zouden we vanuit alle pijn en bittere ervaringen een storm hebben ontketend. Als we nu [1918] terugkeren, zijn we moe, uitgeblust, ontworteld en zonder enige illusie. We zullen ons nooit meer kunnen aanpassen.

Niemand zal ons ook begrijpen – want de generatie voor ons heeft weliswaar de jaren aan het front samen met ons doorstaan, maar het zijn mensen die al een huis en een beroep hadden en die weer worden opgevangen in hun oude posities, waar ze de oorlog zullen vergeten – en na ons groeit er een generatie jongeren op die net zo zijn als wij vroeger waren, mensen voor wie wij vreemdelingen zullen blijven en die ons opzij zullen dringen. Wij weten met onszelf geen raad; we zullen ouder worden; een enkeling zal misschien nog ergens zijn draai vinden; anderen zullen zich lijdelijk in hun lot schikken; de meesten zullen ongelukkig en wanhopig blijven; - de jaren zullen verstrijken en tenslotte zullen we zo ten onder gaan.

Maar misschien heeft alles wat ik me nu bedenk, te maken met mijn ontreddering en zwaarmoedigheid, en vervluchtigen deze gedachten zodra ik weer thuis onder de oude populieren sta en mag luisteren naar het ruisen van hun bladeren. Het is toch niet mogelijk dat het voorgoed verdwenen is, die milde, zachte onrust die ons hart sneller deed kloppen, die tintelende ongewisheid, die horizon vol beloften, die duizend visioenen van de toekomst, die vervoerende melodie uit dromen en boeken, dat bedwelmende verlangen naar vrouwen, naar liefde; het kan toch niet waar zijn dat dat allemaal ten onder is gegaan in trommelvuur, vertwijfeling en soldatenbordelen.
[...]
Ik ben heel kalm. Laat de maanden en jaren maar komen, ze nemen mij niets meer af, ze kunnen mij niks meer afnemen. Ik ben zo alleen en zo zonder enige verwachting dat ik ze zonder vrees tegemoet kan zien.

Erich Maria Remarque (1898 - 1970)